Блогчин бүсгүй

Шинэхэн найз бүсгүйчүүдтэйгээ нөхрүүдийнхээ талаар ярилцаж байгаад нэг мэдэхнээ хадуураад "нүүрний арьс" гэсэн сэдвийн хүрээнд жигтэйхэн яриа өрнөчихөв... 

Нэг бүсгүй маань хэн ч харсан загвар өмсөгч, модель уу гэж андуурмаар сайхан эмэгтэй. Өндөр туранхай, урт бор үстэй, түүнийгээ донжийг нь олоод ороочихсон... Бас ч үгүй хэн хүний орж чадаад байдаггүй төрийн байгууллагад ажил хийдэг. Даанч түүний сэтгэлийг зовоодог нэг асуудал нь түүний "нүүрний арьс". 

Бага байхын л нүүрээр гарч зовоодог байсан өнөөх батга гээч нь бас л түүнд гарч. Батгаа эдгээх гэж элдвийн газар очсон ч, эм тариа, маск тос,  лазерь эмчилгээ гэх мэтээр нүүрийг нь туршилтын  туулай болгож, ёстой харин ч нэг үлдэхээргүй олон сорвитой болгож л дээ... Хальт харахад бол нэг их анзаарагдахгүй ч, үсээ чихнийхээ араар хийхэд хүзүү, эрүү хэсгээр нь нилээн гүн сорвинууд харагдаж байв... Хөх хот руу хүртэл эмчилгээнд явсан ч, тусыг эс олжээ. 

Гэвч хамгийн харамсалтай нь түүнийг энэхүү асуудалтай сорвиноос нь болоод эрчүүд бүгд цэрвэдэг гэнэ.

"Найзыг нь эрчүүд анх харчихаад их эргүүлдэг юмөө... Танилцья гээд л тал талаас хоргооно. Тэгээд тухтай нэг газар өөд өөдөөсөө харж суухаар л тэдний царайг ямар болдгийг би  ажигладаг. Яг л нэг урам нь хугарсан байртай болж ирээд л , инээмсэглэл нь алга болчихно. Тэгээд л маргааш нь таг болчихно доо..." гэж найз маань сэтгэлээ уудаллаа. 

Хоолой нь зангирч ирээд л үнэн сэтгэлээсээ тэрхүү зовлонгоо хуваалцахад нь  түүнийх шиг зовлонд унаж, шаналж явсан учир би гэдэг хүн хамгийн ихээр ойлгож байсан юм. 

 Учир нь би багадаа зайгүй хар сэвхтэй байлаа. Ялангуяа хамар, хацраар битүү гарчихсан... Ангийнхан маань намайг их шоолно. Сэвхт, сэвхт гэж ирээд л хөвгүүд нь ад үзчихнэ.  Охидууд хүртэл инээлдээд л ... ер нь ангид ямархуу байдаг нь ойлгомжтой биз. 

Бүр нэг удаа Коника дээр зураг угаалгах гээд хүлээж байтал зурагчин ах шууд л "Энэ хар сэвхтэй охин ирж зургаа аваарай" гээд л тэр танхимаар нэг дуудаж билээ.  Хэдий жаахан байсан хэдий ч, тэр үг яг л зүрх рүү минь гүн орчихсон. 

Эмэгтэй хүүхэд гэдэг аль бага байхын л гоо үзэсгэлэнтэй байхын мөрөөсгөл болдог шүү дээ... Яг л тэр насан дээрээ тийм үг хүнээс сонсохоор өөрийгөө яг л "нугасны муухай дэгдээхий" юм шиг санаж, өөрийн эрхгүй зожигроод л ирнэ. 

Нүүрнийхээ хар сэвхийг арилгах гэж түмэн зүйлийн юм хэрэглэж үзсэн. Бараг түрхэж үзээгүй тос, ууж үзээгүй эм, очиж үзээгүй газар гэж байхгүй байх... 8р анги хүртлээ тийм хар сэвхтэйгээ явсаар л байлаа.

8р ангийн хүүхэд л юм чинь бусдыг шохоорхоно, үерхэхийг хүснэ... Гэлээ ч тийм муухай сэвхтэй нүүртэй охинтой ямар хөвгүүн үерхэхийг хүсэх билээ дээ. Ангийн охидууд хөвгүүдтэй үерхэж, хайрын захиа авснаа нэг нэгэндээ ярьж байхад надад харин тэднийг сонсохоос өөр арга байхгүй байдаг байлаа. Зарим ангийн хөвгүүд маань хүртэл намайг "сэвхмаа" гэж дуудна, тэр нь бүр миний нэр болчихсон юм шиг сүүлдээ чихэнд дасал болчихсон ч байх шиг...

Ээж маань миний энэ сэтгэлийн зовиурыг ойлгож, бас миний адил шаналдаг байсныг би мэдэрдэг байсан.

Нэг удаа ээж зурагт үзэж байснаа, учиргүй намайг дуудаад Fashion TV дээр гарч байсан нүүрээрээ дүүрэн сэвхтэй загвар өмсөгчдийг харуулдаг юм байна. Тэгснээ "Миний охин шиг нүүртэй  болох гэж хөөрхөн хүүхнүүд чинь албаар ингэж, сэвх тавиулдаг юм байна ш д, энэ чинь бараг мода юм биш үү " гэж хэлэхэд нь миний сэтгэл ямар их уужирч байв аа... Тэр хэдэн загвар өмсөгчдийг харсандаа ч биш, зүгээр л ээжийн хэлсэн энэ үг яагаад ч юм намайг догдлуулаад нэг тийм гэж хэлэмгүйгээр зовиурыг маань авчих шиг болж байлаа. 

Тэрнээс хойш би гэдэг хүн чинь  сэвхтэйгээ эвлэрээд  өөрийгөө сэвхтэй гэдгээ ч мартаж эхэлсэн. Элдэв тос гэж тоохоо ч больсон... Зурагтын суваг солих бүрийд л сэвхтэй хөөрхөн хүүхнүүд гарч, би өөрийгөө тэдний нэгэн адил харагддаг байх хэмээн бат итгэж байсан юм. 

Тэгээд нэг жилийн дараа санагдаж байна. 9р ангид орох жилээ анх удаа нүүрэндээ пудр түрхэж үзэж байхдаа өөрийнхөө сэвхнүүдийг аль хэдийн бүдгэрээд алга болчихсон байсныг нь мэдсэн юм даа... Ёстой сонин, бас их гайхалтай санагдаж байсан.

Нөгөө халтайж, завсар зайгүй гарсан байсан сэвхнүүд чинь бараг мэдэгдэхээргүй болтлоо бүдгэрчихсэн байдаг байгаа... 

Нэг тийм л зүйл болсон юмдаа...

Хүн гэдэг сэтгэлийн амьтан гэж яах аргагүй үнэн. Нэг юманд хэтэрхий анхаарлаа хандуулаад шаналаад яваад байхаар тэр нь дандаа муугаараа эргээд байдаг их сонин. Харин тоохгүй хаячихаар аяндаа өөрөө бүтээд, эсрэгээрээ сайжирчихдаг...

Тэгээд би найздаа ингэж зөвлөгөө өглөө..." Миний найз өөрийгөө битгий муухай арьстай гэж бод оо, зүгээр л өөрийгөө хөөрхөн гэж бод. Толинд хамгийн түрүүнд нүүрнийхээ сорвийг биш, өөрийнхөө хамгийн сайхан гэж боддог зүйлээ олж харж бай...  Тэгээд л бол оо" гэж хэлсээн...

Яг өдийд л нэг ингэж хүйтрэх юмаа даа... Мод бараг ногоорох тийшээгээ хандаж байхад л дүнсгэр саарал хотыг маань "битгий өнгө ор" гэсэн шиг заналтай нь аргагүй орох энэ цасыг нээрээ яалтай билээ. 

Бас болоогүй үе үе бороотой хамт тэнгэрээс бужигнаж, газар дэлхийг тэр чигт шавар шавхайгаар хучиж орхих нь эгээтэй л өнөөх өвлийн эхэн сарыг санагдуулна.

Би гэдэг хүн уул тэр чигтээ цайж, цагаанаар будагдсан энэ л өдөр гэртээ гиюүрч, дулаан хөнжилдөө шигдэн хэвтэхийн жаргалыг нэг эдэлж байх шиг байна... 

Маргааш өглөө сургалт руугаа явна гэж бодохоор нэг л янзгүй. Үе тэнгийнхэн байхаасаа илүү ихэнх нь надаас эгч, аль хэдийн амьдралын мөр замаа хөөчихсөн, төлөв даруу, намба суучихсан  хүмүүс байдаг болохоор өнөөх оюутан ахуй цагийн  найз нөхдийн нууцхан яриа, хэзээ ч дуусдаггүй хов живээ ихэд үгүйлэх юм. 

Ярьж хөөрч, хааяадаа нэг "буланд уулзвал уулзчихдаг" ганц хоёр бүсгүйчүүдийгээ эс тооцвол энэ анги маань үнэхээр уйтгартай санагдана. Тэд байхгүй бол би бараг л "үхсэн хүн" мэт. 

Анги маань 50 гаруй сурагчтай. Гуравхан эрэгтэйтэй. Нэг нь нилээн нас хэвийсэн намба суусан эр хүн. Нөгөө хоёрыг нь тэр бүр анзаарч харж байсангүй. Хааяадаа л нэг ирж, хамгийн хойно сууж байх шиг харагддаг юм. Түүнээс бол энэ анги маань яг л "Эмэгтэйчүүдийн вант улс" гэсэн үг шүү дээ... 

Эрчүүдийг бодвол эмэгтэйчүүд жижиг сажиг гэлтгүй ямар нэг зүйлд их л идэвхтэй, сэтгэлээсээ ханддаг юм шиг санагдсан. Жишээ нь: Ангийн маань бүсгүйчүүд 8 цаг хиртэй орох хичээлийн лекц бүрийг алгасалгүй дэвтэртээ буулгаж, ядарсан ч ядраагүй юм шиг цомцойж сууж чаддаг бол нас хэвийсэн ах, хааяа ирдэг хоёр залуу бол эхний лекц эхэлмэгц л ширээний ард гудайгаад уначихдаг юм. Ер нь арван жилд ч, оюутан байхад ч  эрчүүд маань "хичээл номонд" тийм ч идэвхтэй бус байсан санагдаж байна. Цаанаасаа л "номын" биш "хөдөлмөрийн" байх заяатай улс юмдаг уу даа. 

Өөрөөсөө эгч хүмүүстэй нэг ангид суухаар тэдний өөрсдийнхөө амьдралын тухай, үр хүүхдийнхээ, нөхрийнхөө тухай зурвасхан ам алдахыг нь сонсох их сонирхолтой санагддаг. Амьдралын сайн, муу багш нар л урдаас чинь хараад чамд бүгдийг ярьж өгнө дөө. Заримынх нь ярианаас авах ч юм байна, бас гээх ч юм байна. Аль хэдийн хоёр гурван хүүхдийн ээж болчихоод "ухаан суугаагүй" бүсгүйчүүд ч байх юм билээ. Нэг эмэгтэй байгаа. 

Гурван хүүхдийн ээж, нөхөртэйгөө арав гаруй жил хамт амьдарчихсан давгүй ажил төрөл хийдэг минийхээр  бол их л "энгийн нэг сайхан ээж" гэж дүгнэхээр хүн боловч, гаргаж байгаа ааш, хийж байгаа үйлдэл хоёрыг нь хараад эндүү боджээ гэдгээ мэдэрдэг юм.

Яг л сургуулийн дэггүй, дээрэлхүү охин шиг аашилж, аль эсвэл анзаарахгүйдээ тэгдэг юмуу арын ширээгээ суудлаараа хүчтэй түлхэж, сандал дээрээ таван минут ч тайван сууж байгаа харагддаггүй. Хажуудах найзтайгаа зогсоо зайгүй чалчиж, хичээл орж байхад ч чанга чанга инээлдэн, өөрөөс нь өөр хүн хаа нэгтээ яриад эхэлбэл "дуугай байгаач" гээд л учиргүй уурлана... Ер нь бол их л ядаргаатай хүн.

Надтай дотно байдаг нэг бүсгүй их л дэгжин нэгэн. Өндөр, туранхай, урт хар үсээ донжтой нь аргагүй ороогоод янзалчихсан, биедээ тааруулаад богино, бариу хувцас их өмсөнө. Гэтэл тэр бүсгүйг л тэр эмэгтэй огт үзэж чадахгүй юм. Харах бүрийдээ муухай муухай хялам хийгээд л, багшаас юм лавлаж асуухад нь хүртэл "чи ийм юм ойлгодоггүй тэнэг юмуу, мэдээжийн юм асуугаад байхын" гээд л өмнөөс хар яр хийчихнэ...

Заримдаа өмссөн хувцас, байгаа байдлыг нь  харчихаад "энэ одоо юу өмсчихсөн юм бэ, юун аймар богино юм бэ, үсээ ямар их ороодог юм бэ, бүр түлээд хаячихсан юмуу хаашаа юм, ямар аймар буддаг юм бэ " гээд л хажуудах хүмүүстэйгээ жиг жуг хийлцчихнэ.

Манай бүсгүй бол тийм зэргийн юмыг нэг их тоогоод байдаг хүн биш. "Зүгээрээ, манай ажлын дарга эмэгтэй  бас намайг ингээд ад үзээд байдаг юм. Ер нь ийм насны бүсгүйчүүд мань бид шиг залуу хүмүүсийг ойлгодоггүй, байнга л шүүмжилж, доош нь дарах гээд байдаг юм ш дээ" гэж хэлэхэд нь "нээрээ ч тийм юмуу" гэж бодлоо. 

Залуу хүн ер нь өөрт нь зохиж л байвал яагаад  ил задгай хувцаслаж, өндөр өсгийт, тод өнгийн даашинз өмсөж болохгүй гэж. Ямар хөгширсөн хойноо тэгээд хувцаслаад яваад байх биш. Бусдад гайхуулах бие галбиртай л бол тэрийгээ байгаа дээр нь бусдад харуулах л хэрэгтэй гэж би боддог. 

Ямар хүн мөнхийн гоолиг, залуу төрхөөрөө байх биш дээ. 

Заримдаа тэр эмэгтэйг хараад түүнийг залуу насандаа тийм ч их өөртөө итгэлтэй нэгэн байгаагүй болов уу гэж боддог. Магадгүй тухайн нийгэм нь ч өөрт нь нөлөөлсөн байх. Хүмүүсийг нэг хэвэнд цутгаж, бусдаас илүү юмгүй, чи бол бусадтай л адил нэгэн гэж зааварлаж, амьдралын хэв маягийг нь яг л бусадтай нь адил ижилсүүлдэг  нийгэм байсан болохоор одоогийн "сондгойрсон" хүмүүсийг хүлээж авч чадахгүй байдаг байх. 

Тиймдээ ч, ийм нийгмийн хүмүүс өнөөгийн  ижил хүйстнүүд, трансжендер эмэгтэйчүүд, бисекс, мөн рок, эмо, готик болоод өөр өөрийн үзэл бодолтой, амьдралын өөрийн гэсэн хэв маягтай хүмүүсийг хүлээж авч чадахгүй, тэднийг нийгмээс тусгаарлан "гаж юмнууд" гэсэн ойлголтыг "бидний" нийгэм рүү нэвтрүүлж, өөрийн хуучирсан тархиараа бусдад нөлөөлөхийг оролдоод байх шиг санагддаг юм. 

Хэрвээ тэр эмэгтэй манай бүсгүйг "тэнэг амьтан" гэж бодсон л бол өөрийнхөө дотор тэр бодлоо хадгалаад, чимээгүй, амаа хамхиад суух ёстой байсан. Гэвч ойр тойрныхоо бүх хүмүүст өөрийн муу энергиэ цацаж, "нээрээ л тэнэг амьтан юм даа" гэсэн ойлголтыг төрүүлж байгаа  нь үнэхээр "өрөвдөлтэй" харагдаж байлаа... 

Тэд яг л ...

Тэртээ хол руу тэмүүлэх шиг

Тэнхээ мэдэн далавчаа дэвэн байна...

Тэдний хаашаа явахыг 

Гагцхүү би л мэдэх шиг хэцүү байна...  

Хумсаа гоё будах нь миний хобби гэж би хэлсэн бил үү? ;) 

Эмэгтэй хүний эрчүүдээс ялгарах  олон зүйлсийн нэг нь яалт ч үгүй "сайхан гар" болоод түүнийг тодруулагч "янзалж, будсан хумс" билээ... Хир нь хумсныхаа завсар нь шигдчихсэн, сайртчихсан, бас тэгээд хумсных нь хэлбэр хайш яайш, будаг нь хэдэн сар болчихсон юм гэмээр тогтоод үлдчихсэн нэг тиймэрхүү гартай бүсгүйчүүдийг харахаар жаахан муухай л санагддаг юм. 

Ингээд өөрт таалагддаг болоод өөрийн бүтээлүүдээ та нарт хуваалцъя.

/ Жич: Гэхдээ тийм ч олон бишээ. Зарим бүтээлүүдийнхээ зургийг нь  авч чадаагүй үлдсэн.../

Конец ! ... Үүнээс илүү гоё гоё бүтээлүүд байсаан. Даанч зургийг нь авахаа мартчихаж... Ер нь би Youtube-с харж байгаад л дуурайгаад хийчихдэг юм. Тийм ч хэцүү биш.  Ингээд өдрөө сайхан өнгөрүүлээрэй...good luck  ;)

Халуун өдрүүд болохтой зэрэгцээд сургалт маань эхэлчихдэг байна шүү... Бөгчим ангид өглөө 9-с орой 6 хүртэл хичээл хийх тийм ч амар биш байлаа. :(

Архивын Ерөнхий газрын сургалтанд сууж байгаа. Архив гэдэг зүйлийн талаар нэг их сонирхоод, бас архив гэдэг бол зүгээр л нэг хадгалалтын байгууллага юм гэж бодож байсан минь ёстой буруу байсан юм байна. Орчинд ороод суухаар үнэхээр өөр байна шүү...

Хажууд хачин сайхан дулаан цээж...

Хаашаа ч холдомгүй тийм янагхан төрх

Хаанаас олж явсан эрдэнэ юм бүү мэд

Хадгалаад байлгүй... ил гаргамаар сондор зүүлт

Хайр дурлал гэсэн нэр урд нь зүүчихээд

Харин цаанаа миний өмч гэсэн тамгатай

Хамаа нь замбараагүй нэгний шунал дөхөвч, үл хүрнэ

Хачин сайхан залуугийн энгэрт тэврүүлээд би үл тооно

Хайранд согтож, дурлалд сохорсон надад хүсэх зүйл үгүй...

Харин хамгийг олзолсон өөрөө өөртөө л атаархаж сууна.

Хачин юм шүү...үүнээс өөр хийх зүйл үгүй ч юм шиг.

2012.04.29  

Ажиглаад байсан чинь Гөгө блог маань жаахан секс тал руугаа далийгаад байх шиг санагдлаа. "13тай онгон охин зарж байна, Онгон хальс маань цоороо болов уу яагаа бол, Найз залуугаа санаандгүй хуурчихлаа, 38 тай онгон бүсгүй" гэх зэрэг нийтлэлүүд дандаа л блог нээнгүүт байж байх юм... 

Тэрийг нь уншаад үзэхээр хаа нэг секс нийтлэлийн сайтаас копидоод тавьчихсан байх жишээний... Унших ч юм байхгүй хирнээ нөгөө л залхмаар "нэг дараарай" гэсэн рекламыг тавьчихсан.

Нөгөө цэвэр оюуны бүтээл бүр байхгүй шүү?

Уг нь блог гэдэг зүйлийг юм бичих сонирхолтой, өөрийн үзэл бодол, амьдралыг харах өнцгөө яг л цаасан дээр байгаа юм шиг буулгадаг тийм л бичих онгодоор хөглөгдсөн хүмүүсийн хөтөлдөг зүйл байх гэж бодож байсан юм. Гэтэл зүгээр л нэг хандалт, сэтгэгдэл хоёр цуглуулах гэж нээдэг юм шиг л байхын...

"Намайг 1000 сэтгэгдэлтэй болгоод өг, Надруу яагаад сэтгэгдэл бичихгүй байгаа юм, надруу яагаад та нар орохгүй байгаа юм" гээд л  ихэнх нь бичиж байна.

Секс гэдэг талаар ямар ч ойлголтгүй жаахан хүүхдүүд сексийн зөвлөгөө өгдөг блог нээчихсэн ч байх шиг. Аль эсвэл тэд нар маниусаасаа эрт секс гээчийг нь үзээд туршлага судалчихсан, зөвлөгөө энэ тэр өгөх их мэдлэгтэй болчихсон юмуу?

Ер нь Гөгө блог яг юу болоод байна аа.... :(

Хүн чанараа гээчихсэн хүмүүс ямар ч их болсон юм дээ... Тэднийг хараад хараах уу эсвэл халаглах уу гэдгээ ч сайн мэдэхгүй юм. 

Саяхан 10 настай хүүхдийг гарцаар гарч байхад нь согтуу жолооч дайрсан хэрэг гарсан. Хөөрхий хүүхдийг дайрч амийг нь хөнөөсөн тэр  машинаас нэгэн согтуу бүсгүй бууж ирэн "үхсэн үү, яасан" гэдгийг нь  мэдэх гэж байгаа аятай хөлөөрөө өшиглөж байгаа дүрс бичлэгт тодоос тод үлдсэн байна. Амь тэмцэн байгаа жаахан амьтныг хөлөөрөө өшиглөж байхдаа тэр "адгуус" юу бодож байсан юм бол...

Харахаас ч нүд халтирч байна...

Мөнгө, архи хоёрт нүд нь сохорсон ийм "адгууснууд"  цагаан цаас шиг гэнэн цайлган хүүхдүүдтэй минь дахиж битгий таараасай. 

Яагаад ч юм сая  3р ангид надтай нэг ширээнд суудаг байсан хүүхдийн монитагаар өгч байсан  бэлэг нь санаанд орлоо... Ээ бурхан минь. Тэр ёстой муухай бэлэг шүү хэхэ.

Тэр жилийн монитад би их чин сэтгэлээрээ хандаж байсан юм шиг байгаан. Ээжээсээ гуйсаар байгаар тэр хүүхдэд тоглоомон машин авч өгч байсан юм. Тэгээд тэр хүүхдийг надад их гоё  бэлэг өгөх байхдаа гэж бодож байтал байдал эсрэгээрээ болж, хуучирсан тоглоомон өвлийн өвгөн бэлгэнд авч билээ.

Бүр халтайгаад шороо тоос дарчихсан, нилээн олон жил тэр хүүхдийн гэрт хогшил болон байж дээ гэмээр тоглоом... Бас болоогүй өвлийн өвгөн шүү хэхэ.

Тэгэхэд би ёстой уурлах, уйлах хоёрын яг голд нь байсан юмдаг. Гомдоод бүр яах учраа олоогүй. 

Тэр бэлгийг авснаас хойш би тэр хүүхэдтэй ёстой нэг ч үг дуугараагүй дээ...харин ч нэг. 

Тэгээд блогчдоос юм асууя л даа...

- Та нарын амьдралдаа авч байсан хамгийн муухай бэлэг чинь юу байсан бэ?  

Өчигдөр нөхөртэйгөө маргалдчихсан... 

Шалтгаан нь нөхөр намайг эгчийнх нь хүүхдийг харахгүй гэлээ гэж,  харин би намайг эгчээсээ өмгөөлж, хамгаалсангүй гэж. 

Үнэхээр заримдаа нөхөр маань намайг ойлгохгүй байгаа юм шиг санагддаг. "Би ажиллаж байна, би ядарч байна, надад хэцүү байна" гээд л түүнийхээ хэлсэн үг бүрийг сонсохоор "би тэгээд ядраагүй, ажиллаагүй, жаргаад байгаа гэж үү?" гэж хэлмээр санагддаг. 

Айлын бэр гэхээр л айлын барлаг гэсэн үг биш шүү дээ. Заавал гэр орныг нь цэвэрлэж, хоол хийж, эгчийнх нь хүүхдийг харснаараа би айлын "сайн" бэр болчихно гэсэн үг биш. Би тэр бүгдийг хийдэггүй биш хийдэг. Гэхдээ үргэлж насаараа энэ бүгдийг хийж амьдрана гэдэг миний хувьд дэндүү харамсалтай. 

Би яах гэж сургууль төгссөн билээ, би яах гэж ажил хийдэг билээ... Үнэндээ гэрийн ажлаас өөр юм мэдэхгүй "авгай" болохыг хүсэхгүй дээ л энэ бүгдийг хийж байгааг нөхөр маань олж харахгүй юм.

Түүний хувьд би гэртээ сууж байвал л жаргалтай байна гэж боддог бололтой.

Гэтэл гэртээ суусныхаа төлөөсөнд би хүмүүсээс дорд үзэгдэж, хоол цай, гэр орон, эгчийн хүүхэд мэтчилэнгээр өөрийгөө ямар ч хөгжүүлж дэвшүүлэх боломжгүй бас хэзээ ч "дуусдаггүй" тийм л ажилд би дарагддаг. Өдөр бүхэн нэг л янзаараа өнгөрнө. Гоё хувцас өмсөж, нүүрээ будах ч хэрэг байхгүй. Тэртээ тэргүй халтайхаас хойш гэж бодно... Тиймдээ л эхнэр хүн нөхөртөө гологдож, Солонгос кинон дээр гардаг үргэлж хадамдаа үглүүлж, нөхөртөө доромжлуулдаг тийм л хүн болон хувирна...

Би тийм хүн байхыг хүсэхгүй байна....

Би өөрийнхөө дуртай ажлыг хийдэг, ажлаа тарж ирчихээд хүүхдүүдээ цэцэрлэгээс нь авдаг, бас дэлгүүр хэсч сайхан зүйлс цуглуулж, орой нөхрийгөө ирэхэд нь ширээн дээр сайхан хоол бэлдчихээд сууж байдаг тийм л бүсгүй болохыг хичээдэг. Миний амьдрал ийм л байх ёстой...

Сайн бэр гэж эр нөхрийгөө хайрын дээдээр хайрлаж, түүнийгээ халамжилж, түүндээ үнэнч явж чаддаг, өөртөө итгэлтэй үр хүүхдүүддээ халамжтай, хүн бүхэн түүнийг хүндэлдэг тийм л хүнийг хэлэх ёстой гэж бодож байна... 

Түүнээс өрөөний мухарт шигдэж суусан, навсайсан хувцастай, хүн бүхэнд дээрэлхлүүлдэг  толгой гудайсан нэг бүсгүй биш... 

Би Н.Энхбаяр, Ичинноров, Батзандан, Магнай нарыг үзэн ядаж байна...  

Нээрээ шүү... Үнэхээр үзэн ядаж байна. 

Дөрвөн жилийн дараа гэнэт "шударга хүн" болж хувирсан Н.Энхбаярыг ч, нөхөр нам хоёрыг гамгүй сольдог "ичдэггүй" Ичинноровыг ч, хаашаа л бол хаашаа урвадаг "бөгс долоогч" Батзанданыг ч,  бас "дагалдан баясагч" Магнайг ч тэр... Ер нь тэгээд хэн нэгний дор амьдарч, худлаа цэцэрхэж, ухаантай хүний дүрд тоглосон бүх "драмын жүжигчдийг" үзэн ядаж байна...

 Аа бас өдөр шөнө, өглөө оройгүй нэг хүний л тухай ярьдаг ТВ9 телезийг ч үзэн ядаж байна. 

Улс орныг тэд цэвэрлэж, эх орноо аврах юм гэнэ. Хог  шаарнууд яаж хог шаараа цэвэрлэдэг юм бол? 

"Энхбаярыг суллаж өг" гэж усан нүдэлж уйлаад байсан шар цамцтай залууг  хараад эх орны минь залуус хэний талд ингэтлээ өөрсдийгөө зовооно вэ гэж  шаналсан.

"Энхбаяр бол шударга хүн, тэр цэвэр ариун хүн" гэж ам хуурайгүй магтах хэдэн хөгшчүүдийг хараад "эд нархүн танихгүй бол бид яах болж байна даа" гэж халагласан.

"Би бол залуу хүн, алдаж болно" гэж өөрийгөө өмгөөлөх  нас нь холдсон Ичинноровыг хараад "тэр залуу хүн бол би ямар хүн юм бол" гэж ч бас бодлоо. Өдий насны хүн үзэл бодол нь төлөвшсөн баймаар л юм. Тэр байтугай миний үзэл бодол төлөвшчихсөн байхад гэнэн цайлган Ичинноров охины үзэл бодол төлөвшөөгүй байгаа ажээ. Теннисний бөмбөг шиг нэгээс нөгөө рүү нисэх шиг болж байна...

"Улс орноо би засна" гэж фээсбүүк, твиттерээр өөрийгөө сурталчлах Батзанданг хараад " Цуглаанд нь оролцоод баригдсан залуусаа дараа нь шүүмжилж, мэдэхгүй танихгүй юун цуглаан бэ" гэж гүрийгээд МАН намаас насны суудал олж аваад дуугүй болсныг нь эргэн санасан. Хүн өмнө нь юу хэлж, юу хийж явснаа их л амархан мартдаг юм байна лээ.  

Хэн түүнд юу амласан юм, хэн түүнд юу өгсөн юм бүү мэд. Магнай гэдэг нөхөр 4 жил таг чиг болчихоод одоо л ичээнээсээ цухуйж байна...

Ер нь бухын доод талаас жаахан юм олж долоосон олон хүн өнөөдрийн сонгуульд нэр дэвших гээд цаана чинь  хөдөлж эхэллээ. 

Би ер нь юм мартдаггүй хүн. Өмнө нь хэн юу хийж явсныг нь сайн санадаг... Сайн ч мэддэг. 

Н.Энхбаяр шиг шударга хүн өнөөдөр манай улсад алга байх шиг байна... Тийм л шударга сайн хүн юм бол 4 жилийн өмнө тэр протоколоо задлах нь яасын бол. Юугаа хүлээж, одоо сонгуулийн сураг ойртохоор өөрийгөө "од" болгох нь энэ вэ?

Хөөрхийг арай дэндүүлсээн гэж хүмүүс халаглаад л байна. Монголчууд маань арай л өр нимгэн байна уу даа... Өр нимгэн дээр чинь өндийгөөд муу хүмүүс ажиллаад байна гэдгийг арай л ухаарахгүй байна уу?

Өмнө тэр хүн юу хийж явлаа, юу ярьж явлаа. Гүндалай, Бат-Үүл нарыг яаж баривчилж байлаа. Одоо тэр хүний хийсэн лай нь өөрт нь ирж байгаа энэ.

Нэгэн цагт Энхбаярын эхнэр Цолмон дэлхийн тэргүүн баян хадагтайчуудын нэг болоод байгаагүй биш билүү?

Өөрийгөө бичил хороололд 2 өрөө байртай, машингүй гэж хэн хөрөнгө орлогын мэдүүлгээ өгөөд байлаа? Бас санах л хэрэгтэй. 

Бас Н.Энхбаяр хэлэхдээ "ТВ9 миний телевиз биш" гэсэн. Тэгсэн баригдах үед нь гадаа нь үй олон хэвлэл мэдээллийнхэн байхад ганцхан ТВ9 л Энхбаярын гэрт орж, ярилцлага авсан байсан. Ганцхан ТВ9 л өдөр шөнөгүй Энхбаярын тухай ярьж байна. Энхбаярыг хамгаалсан бүхэн ганцхан тэр телевизээр л ярилцлага өгч байна. Хэвлэл мэдээллийн хэрэгсэл болгон өрөийн гэсэн эзэнтэй. Гэхдээ ТВ9 шиг ганцаараа нэг хүнийг тахин шүтсэн ийм телевиз ерөөсөө байхгүй. "Шударга үнэний дуу хоолой" гэсэн уриагаа солиод "Энхбаярын дуу хоолой" гэсэн нь тэдэнд тохирно.

"Шударга хүн өөрийгөө шударга гэдэггүй юм... Шударга хүнийг чухамдаа олон түмэн л таних учиртай" 

Амралтын өдөр гадаа дулаахан байна аа. Үе үе шороо босохыг эс тооцвол шүү дээ. ;)

Pinkie-гээ дагуулаад ойр орчмоор жаахан зугааллаа. Маргааш төлөвлөсөн их ажил байгаа болохоор өнөөдөртөө сайн амарна аа. Мөн жингээ хаях ажил эхэлсэн. Сүүлийн саруудад миний жин нилээн нэмэгджээ. Өмнө нь өмсдөг байсан өмднүүд чүү айтай л ордог болсон... жаахан гутрах шиг. 

Хөдөлгөөн дутагдаад байх шиг байна. Байнга машинаар яваад байгаа болохоор яалт ч үгүй биз. Болж өгвөл л одоо алхахыг хичээнээ. За ингээд амралтаа сайхан өнгөрүүлээрэй.

/ Энэ цагаан нохойг би гөлөг байхаас нь мэднэ. Бүр жаахан байхаасаа л манай энэ хавьд явдаг байсан. Өглөө ажилдаа явахдаа оройны  хоолноосоо үлдсэнийг нь өгдөг байлаа. Манай байрныхан ч гэсэн энэ нохойнд байнга хоол өгч харагддаг юм. Тиймдээ ч, манай эндээс холддоггүй. Бас ийм том нохой болчихсон.

Одоо би нэг л зүйлээс айдаг... Түүнийг нохой устгалынхан ирээд буудчихгүй байгаасай гэж...

Түрүү жил үүрээр нохой устгалынхан ирээд манай энэ хавьд  гурван гөлөгтэйгөө явдаг байсан нохойг бүгдийг нь буудчихсан. Гөлгийг нь хүртэл шүү дээ. Маш аймшигтай... Үнэхээр харгис юм билээ. 

National geographic-аар  "Dog town" гээд баримтат кино гардаг юм. Яг л үүн шиг эзэнгүй ноходыг тэжээж, тэдэнтэй тоглож, хүний хайр халамж гэж яг юу болохыг тэдэнд мэдрүүлж байгаа тухай өгүүлдэг юм. Анхандаа хүнд дасахгүй байсан тэдгээр ноход аажимдаа хүмүүст дасаж, тэднийг хайрлаж, хүлээж, бас санаж байгааг нь харахаар үнэхээр сэтгэл уярмаар... /

Оюутан байхад л даа. Өвөл ид дундаа тачигнаж байсан үе. Найзтайгаа сургууль дээрээ очих гээд автобусанд сууж явсан юм.  Тэгсэн гаднаас нэг цагаан куртиктай охин ороод ирлээ. Байдгаараа даарчихсан. Даарахаас ч аргагүй хөөрхий. Бэлхүүсээ ил гаргачихсан богинохон куртик өмсчихсөн байсан юм. Бүр ил шүү дээ. Яг тэр ил гаргасан хэсгээр нь улайгаад хүрэнтчихсэн. Бүр аймар. "Ямар мэдрэл гар гэхээрээ өвлийн хүйтэнд бэлхүүсээ гаргасан юм өмсдөг байна аа" гээд бүр гайхсаныг минь яана. 

Тэгсэн харин нөгөө охин чинь цаашаа хараад зогсдог юм байна. Тэгэхэд нь л яагаад ингэтлээ богино юм өмсөж бэлхүүсээ гаргасан учрыг нь ойлгосон. Тэр охин ардаа ууцан дээрээ шивээс хийлгэчихээд л тэрийгээ хүмүүст харуулахыг хүсэхдээ тэгтлээ "тэнэглэсэн" хэрэг.

 Шивээс гэдэг донжийг нь олоод хийлгэчихвэл тийм ч муухай зүйл биш л дээ. Гэхдээ зарим хүмүүсийн шивээсийг харахад "урлаг" гэхээсээ илүү "ширээн дээр сараачсан зүйлс" шиг л санагддаг.

Нэг тийм этгээд шивээстэй хүнийг харж билээ. Зун байсан юм. Цээжээрээ дүүрэн борооны дусал шивчихсэн. Тэгээд хүзүүнээс нь эхэлсэн тэр борооны дуслууд доошлоод бэлхүүс хавьдаа дуусч байх жишээний.   Бас манай сургуульд нэг охин яг өнөө ууцан дээрээ "Золушка" гээд шивүүлчихсэн бөөн дуулиан тарьж эдр...

 Хуучин найз маань ч бас юугаараа дутахав. Нэг өдөр "би шивээс хийлгэчихсэн" гээд хүрээд ирсэн. Харсан чинь хөлийнхөө булчин  дээрээ галт шувуу хийлгүүлчихсэн байсан. Эмэгтэй хүн хөлийнхөө булчин дээр шивээстэй байх нэг л тийм сонин харагддаг юм билээ... 

Хэзээ билээ нэг өдөр бас айхтар шивээстэй хүнтэй дэлгүүрт  таарсан. Цээжээ ил гаргачихсан. Баруун булчин дээрээ нэг тоо биччихсэн.  Зүрхэн талдаа Уянга гээд биччихсэн. Зүүн булчиндаа хас тэмдэг шивүүлчихсэн. Нуруун дээрээ бас монгол бичигтэй...Тэгээд болоогүй нүүрэн дээр нь хилэнц байл уу даа. Би анх хараад аймар айсан шүү ...

Хамгийн элбэг тааралддаг  шивээс нь: Өнөөх хуучин цагт  гаран дээрээ зүүгээр шивүүлдэг байсан Ятол, БЧХ,  247, Нараа, Сараа, Чимгээ, Нэрний эхний үсгүүд, хос хун, мандаж буй нар гэх мэтчилэн байна.

Манай найз охин үерхдэг байсан залуугийнхаа нэрийг гаран дээрээ шивүүлчихээд салсныхаа дараа арилгуулах гэж бөөн юм болж байсан. Шивээс арилгуулахад яг таг ч бүрэн арилчихдаггүй юм билээ.

Шивээс ч зохисон хүндээ зохисон газраа ч гоё  харагддаг л даа. Ялангуяа охидуудын бэлхүүс, шилбэ, далан дээр хийлгэсэн жижигхэн шивээсүүд их донжтой харагдуулдаг.

 Тэртээ тэргүй шивээсийг  насан туршийн гоёл гэж сонгож хийлгэж байгаа юм чинь жаахан бодож байж хийлгэхэд гэмгүй байхдаа.